வேர்களைத்தேடி...................

(+ தாளில்லாக் கல்வி -)

2012-02-01T06:52:00.003-08:00

இன்றைய அறிவியல் வளர்ச்சியில் கணினி எல்லாத் துறைகளிலும் நீக்கமறநிறைந்திருக்கிறது. அதனால் காகிதங்களின் பயன்பாடு வெகுவாகக்குறைந்துள்ளது.இந்நிலையில் “தாளில்லாக் கல்வி“குறித்து பரவலாகப் பேசப்படுகிறது.

இன்றைய கல்வித்துறையின் மாபெரும் வளர்ச்சிக்கு கணினி, இணையம் என்பனஇருகண்களாகவே பயன்பட்டுவருகின்றன.

எங்கள் காலத்தில் பத்தாம் வகுப்பு தேர்வுமுடிவுகளைச் செய்தித்தாளில்தான்பார்க்கமுடியும். அதற்கு அவ்வளவு போராட்டமாக இருக்கும். இன்று தேர்வுமுடிவுகள்வந்த மறுநிமிடமே கிராமத்திலிருந்தாலும் வீட்டிலிருந்தபடியே அலைபேசிகளில் கூடமாணவர்கள் அறிந்துகொள்கிறார்கள்.

தாளில்லாக் கல்வி குறித்த சில நிறை – குறைகள்!

தாளில்லாத கல்வி தேவை!

அறிவியல் வளர்ச்சியின் அடையாளம் இது.
மரங்கள் வெட்டப்படுவது குறையும்.
சுற்றுச்சூழல் பாதுகாக்கப்படும்.
புத்தகமூட்டை தூக்கும் மாணவர்களுக்கு விடுதலை கிடைக்கும்.
கணினியானது இணையத்துடன் உலகையும் இணைப்பதால் மாணவர்களின் அறிவுப்பரப்பு விரிவடையும்.புதுப்புதுத் தகவல்களை உடனுக்குடன் அறிந்துகொள்ளமுடியும்.
சிடி,டிவிடி, பென்டிரைவ் என மாணவர்கள் காலத்துக்கேற்ப மாறுவதால் எழுது பொருள்களின் பயன்பாடும் குறையும்.
மேகக் கணினி நுட்பத்தால் கணினியும், இணையமும் ஏழை, பணக்காரர் என்ற பாகுபாடின்றி யாவருக்கும் கிடைக்கும்.
கடைகளிலும், நூலகங்களிலும் நூல்களைத் தேடி, விலைகொடுத்து வாங்கிய நிலைமாறி இணையத்திலேயே இலவசமாக, உடனடியாக பதிவிறக்கிக்கொள்ளும் முறை மாணவர்களை வெகுவாகக் கவரும்.
இன்றைய நாளிதழ், வார, மாத இதழ்கள் யாவும் தமக்கென இணையப் பக்கங்களை உருவாக்கிக்கொண்டுள்ளன. இவற்றின் சராசரி அச்சாக்கம் குறைந்தாலும் பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கை அவற்றின் இணையபக்கங்களில் நிறைவது சிந்திக்கத்தக்கதாவுள்ளது.
தாளில்லாத கல்வி தன்னிகரற்ற தலைமுறையின் அடையாளம்.

தாளில்லாத கல்வி தேவையில்லை!

கணினியும் இணையமும் வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே உள்ளவர்களிடம் சென்று சேராது.
காகிதத் தொழிலையே நம்பி வாழ்வோரின் நிலை கேள்விக்குறியாகும்.
கணினிகளின் அளவுக்கு அதிகமான பயன்பாட்டால் “புவிவெப்பமயமாதல்“ அதிகரிக்கும்.
தேவையில்லாத கணினிக்குப்பைகளால் மண்வளம் பாதிக்கப்படும்.
மாணவர்களின் புத்தகச்சுமை குறைந்தாலும் பெற்றோரின் பணச்சுமை அதிகரிக்கும்.
இளைய தலைமுறை இளம் வயதிலேயே பார்வைத்திறன் குறைவுபடவும், தவறான பாதைக்குச் செல்லவும் இதில் நிறைய வாய்ப்புகள் உள்ளன.
இணைய இணைப்பு, மின் இணைப்பு என்னும் இரு அடிப்படைநிலைகளிலும் நாம் தன்னிறைவடையாத நிலையில் இந்த முறை ஒரு கானல் நீர் போலத்தான்.
மன அழுத்தம் அதிகரிக்கும். அதனால் புதிய உளவியல்சார்ந்த நோய்கள் வரலாம்.
நச்சுநிரல் (வைரஸ்) தாக்குநர்கள் (ஹேக்கர்ஸ்) என்னும் இரு பெரும் சிக்கல்களால் நம் மொத்த தகவல்களும் காணமல்போகும் என்பதையும் மறுக்கமுடியாது.

உயிரோடு செத்தவர்கள்!

2012-01-31T00:09:00.000-08:00

உயிர் இருக்கிறது

உணர்ச்சி இல்லை!

உதடு இருக்கிறது

சிரிப்பு இல்லை!

என்ன இது?

இக்கால இயந்திரமா?

உற்றுப் பார்க்கிறேன்..

அட!

இவர்கள் மனிதர்கள்தான்!

நீங்களெல்லாம்..

உயிரோடு செத்துவிட்டீர்களா?

இல்லை

செத்தபின்னும்உயிர்வாழ்கிறீர்களா?

என்று கேட்கிறேன்..

நாணயங்களின் ஓசையில் – என்

நா நயங்களின் ஓசை

இவர்களுக்குக் கேட்கவில்லை!

மீண்டும் கேட்கிறேன்..

அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும்

முகத்தின் அழகு சிரிப்பில்தானேதெரியும்..?

எங்கே உங்கள் சிரிப்பு? என்று..

சிரிப்பை அடக்கம் செய்த

கல்லறைஉதடுகள் திறந்து

இவர்கள் சொல்கிறார்கள்..

ஒன்றை இழந்தால்தானே

இன்னொன்றைப் பெறமுடியும்!

நாங்கள் சிரிப்பை விதைத்து

பணத்தை அறுவடை செய்யும் உழவர்கள்என்று..

இன்னொரு கால் எங்கே??

2012-01-26T06:20:00.001-08:00

நண்பர் ஒருவர் என்னிடம்....

ஐயா நான் பிடித்த முயலுக்குமூன்றே கால் என்று ஒரு பழமொழி சொல்லி வருகிறோமே அதுஏன்?

அதன் உண்மையான பொருள் என்ன? என்று கேட்டார்.

நான் சொன்னேன்..

நண்பரே.. அது ஒரு பழங்கதை..

ஒரு குருவும் சீடனும் இருந்தார்களாம்.

ஒருநாள் குரு தன் சீடனிடம் ஒரு முயலைக் கொண்டுவந்துதந்து அதை நன்றாக சமைத்து வை என்று சொல்லிவிட்டுக் குளிக்கச் சென்றாராம்.

அவர் திரும்புவதற்கு முன்பே மிகவும் சுவையாக சமைத்தசீடனுக்கு உணவின் சுவையும், மணமும் நாக்கில் எச்சிலை ஊறச் செய்ததாம்.

ஆசையில் முயலின் ஒருகாலை அவன் எடுத்துச்சாப்பிட்டுவிட்டானாம்..

திரும்பி வந்த குரு கேட்டாராம்..

என்னப்பா மூன்று கால்தான் இருக்கிறது இன்னொரு கால்எங்கே என்று..

அதற்கு உண்மையை மறைத்து நீங்கள் கொண்டுவந்த முயலுக்குமூன்றுகால்கள் தான் இருந்தன குருவே என்றானாம்..

என்னப்பா உலகில் மூன்றுகால்களோடு எந்த முயலுமேகிடையாதே என்று கேட்டாராம்.

எப்படிக் கேட்டும் சீடன் உண்மையை மட்டும் சொல்லாமல்தான் சொன்னதையே திரும்பத் திரும்ப சொல்லிக்கொண்டிருந்தானாம்.

கால் போனதைப் பற்றிக்கூடக் கவலைப்படாத குரு.

சீடனிடம் உண்மையை எப்படியாவது வரவழைத்துவிடவேண்டும்என்பதில் உறுதியாக இருந்தாராம்.

அவன் தூங்கும் போது நடுஇரவில் எழுப்பிக் கேட்பாராம்..

அவன் ஏதாவது வேலை செய்யும் போது கேட்பாராம்..

தம்பி முயலுக்கு எத்தனை கால் என்று..

அவனும் மறக்காமல் தெளிவாகச்சொல்வானாம்..

குருவே நீங்கள் தந்த முயலுக்கு மூன்றே கால்கள் தான்என்று..

நொந்து போன குரு நல்ல வாய்ப்புக்காகக்காத்திருந்தவேளையில்..

இந்த சீடன் ஒரு திருட்டுவேலைசெய்து வந்ததை இவர்அறிந்தாராம்..

நெற்றியில் திருநீறு அணிந்து கொண்டு மந்திரத்தைச்சொல்லிய சீடன் யார் கண்களுக்கும் தெரியாமல் அரண்மனைக்குச் சென்று அரச உணவுகளை ஒருகை பார்த்துவந்தானாம்..

அரண்மனையில் உணவுகள் மாயமாவதை கண்டறியமுடியாமல்தவித்த அரசன் யாராவது இந்தத் திருடனைக்கண்டுபிடித்தால் தக்க பரிசில் வழங்கப்படும் என்று அறிவிப்பு வெளியிட்டானாம்.

குருவுக்குத் தெளிவாக விளங்கியதாம் இது நம் சீடனின்வேலைதான் என்று..

அரசனிடம் சென்று ஒரு வழிமுறை சொன்னாராம்..

இன்று சுடச்சுட உணவுதயாரித்து அதை மூடிவையுங்கள்இன்று அவன் மாட்டுவான். என்று...

சொன்னதுபோலவே மாயமாக வந்த சீடன் ஆவலாக பாத்திரங்களின்மூடியைத் திறந்தானாம். அப்போது நீராவி வந்து அவன் நெற்றியில் இட்ட திருநீரைக்அழித்துவிட்டதாம். அவனும் எல்லோர் கண்ணிலும் தெரிந்தானாம்.

குற்றம் சுமத்தப்பட்டு தூக்குதண்டனைக் கைதியாக சீடன்நின்றவேளையில்..

அவனருகே சென்ற குரு..

“தம்பி இறுதியாகக் கேட்கிறேன்..

உண்மையைச் சொன்னால் உன்னை இந்த மரண தண்டனையிலிருந்துஎன்னால் காப்பாற்றமுடியும்..

முயலுக்கு எத்தனை கால்?“ என்று கேட்டாராம்..

அப்போது கூட மனம் மாறாத சீடன் சொன்னானாம்..

குருவே சத்தியமாக நீங்கள் தந்த முயலுக்கு மூன்றேகால்கள் தான் என்று...

அப்போது அந்த குரு ஒன்றைத் தெளிவாகப்புரிந்துகொண்டாராம்.

இவனிடமிருந்து மட்டும் உண்மையை வரவழைக்கவே முடியாதுஎன்று..

அதனால் தான் இந்த சீடனைப் போல..

தான் சொன்னது பொய் என்றாலும் அதை மறைக்க எத்தனைபொய்வேண்டுமானலும் சொல்லத் தயங்காதவர்களை இந்தப் பழமொழியோடு ஒப்பிட்டுஉரைத்துவருகிறோம் என்று விளக்கம் சொன்னேன்..

மகிழ்ந்த என் நண்பர் இதே போல வேறு ஒரு கதை உண்டுஎன்றார்..

என்ன என்று ஆவலாகக் கேட்டேன்..

அதை கதைபோல குரு தன் சீடனிடம் கொக்கு பிடித்துத்தந்து சமைத்துவைக்க சொன்னார்..

அவனும் சமைத்து அந்தச் சீடனைப் போலவே ஒருகாலைசாப்பிட்டுவிட்டு நீங்கள் தந்த கொக்குக்கு ஒரே கால்தான் என்று சாதித்தான்.

அந்த குருவும் அவனை அழைத்துச் சென்று குளத்தில் நின்றகொக்கைக் காண்பித்தார்.

அந்தக் கொக்கு ஒற்றைக் காலில் நின்றுகொண்டிருந்தது.

சீடனோ..

பார்த்தீர்களா குருவே ஒத்தைக் காலில்தானே நிற்கிறதுஎன்றான்..

நொந்துபோன குரு ஒரு கல்லை எடுத்து அதன் மீதுஎறிந்தார்.

அது பறந்தது. அப்போது குரு இப்போது பார்த்தாயா?

இரண்டுகால்கள் தெரிகின்றன என்றார்.

அப்போதும் சீடன்.

“குருவே இப்போதுதான்புரிகிறது.. நீங்க பறக்கும் கொக்கை அடித்திருந்தால் அதற்கு இரண்டுகால்கள்இருந்திருக்கும்..

நீங்கள் என்னிடம் தந்தகொக்கு நிலத்தில் நின்றுகொண்டிருந்த கொக்காகத் தான் இருக்கும் அதனால் தான் அதற்குஒரே ஒரு கால் இருந்தது“ என்றானாம் என்று கதையை முடித்தார் என் நண்பர்.

முயலின் இன்னொரு காலும், கொக்கின் இன்னொரு காலும்சீடர்களின் வயிற்றுக்குள் போனதை கதைபடித்த உங்களால் உணர்ந்துகொள்ளமுடியும்..

ஆனால்..

அந்த கால்களின் சுவைமட்டும் இன்னும் நம் நாக்கிலும்இருக்கிறதோ என்று தான் எனக்குத் தோன்றுகிறது.

அதனால் தானே நாமும் சில நேரங்களில் நாம் சொல்வதுதான்சரி என்று சாதித்துவருகிறோம்...

எனது நூல் உங்கள் மறுமொழிகளுடன்.

2012-01-25T23:17:00.000-08:00

உயிருள்ள பெயர்கள்

(இணையத்தில் வெளியான சங்கஇலக்கியக் கட்டுரைகள்

உலகத்தமிழர் மறுமொழிகளுடன்)

அன்பான தமிழ் உறவுகளே வணக்கம்..

கடற்கரையில் நடந்து செல்வது ஒரு இனிய அனுபவமாகும்.
அவ்வாறு நடந்து செல்லும் போது..
பின்னால் திரும்பி நாம் நடந்துவந்த காலடித் தடங்களைக் காண்பதில் நமக்கெல்லாம் ஒரு மகிழ்ச்சி வரும்..

அதுபோல சங்க இலக்கியம் என்னும் கடலில் நானும் சில முத்துக்களை எடுத்த பெருமிதத்தோடு கரைநோக்கி நடந்து வருகிறேன்.

பின்னால் திரும்பிப்பார்க்கிறேன் என்னைப் போல எத்தனையோ பேர்கள் கையில் முத்துக்களுடன் காலடித்தடங்களை விட்டு்ச்சென்றிருக்கிறார்கள்.
எத்தனை எத்தனை காலடித்தடங்கள்..

இதில் என் காலடித் தடத்தைத் தேடும் முயற்சியாக..

இதுவரை நான் எழுதிய சங்க இலக்கியக் கட்டுரைகளைச் சில பாகுபாடுகளுடன், சில மறுதிருத்தல்களுடன் தொகுத்து உங்கள் மறுமொழிகளுடன் நூலாக்கம் செய்துவருகிறேன்

என்பதை மகிழ்வுடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

அடுத்தமாதம் வெளிவரவிருக்கும் நூலின் பதிப்பாக்கவடிவத்தை கீழ்க்காணும் இணைப்புகளில் காணலாம்..

இந்த நூலில் புதிதாக, பெரிதாக எதுவும் நான் சொல்லிவிடவில்லை
என்றாலும்.
பழந்தமிழ் இலக்கியங்களைத் திருப்பிப் பார்த்தேன்,
உலகத் தமிழர்களைத் திரும்பிப்பார்க்கவைத்தேன்
என்ற பெருமித உணர்வுடன் இந்த நூலை இணையவழியே அடுத்த தலைமுறைக்கும் விட்டுச் செல்கிறேன்.

உயிருள்ள பெயர்கள்

1. அணிலாடு முன்றிலார் –குறுந்-41.
2. இம்மென் கீரனார்-அக-398
3. இரும்பிடர்த்தலையார்-புற-3
4. ஊட்டியார்-அக-68
5. ஓரிற் பிச்சையார்-குறுந்-277.
6. ஓரேருழவர்-குறுந்-131.
7. கங்குல் வெள்ளத்தார்-குறுந்-387.
8. கல்பொரு சிறுநுரையார்-குறுந்-290.
9. கவைமகன்-குறுந்-324.
10. காலெறி கடிகையார்-குறுந்-267.
11. குப்பைக் கோழியார்-குறுந்-305.
12. குறியிறையார்-குறுந்-394.
13. கூகைக் கோழியார்-புற-364
14. கூவன் மைந்தன்-குறுந்-224.
15. கொட்டம்பாலனார்-நற்-95
16. கோவேங்கைப் பெருங்கதவனார்-குறுந்-134.
17. செம்புலப்பெயனீரார்-குறுந்-40.
18. தனிமகனார்- நற்-153.
19. தும்பி சேர் கீரனார்-குறுந்-393.
20. தேய்புரி பழங்கயிற்றினார்- குறுந்-284.
21. தொடித்தலை விழுத்தண்டினார்- புற-243.
22. நெடுவெண்ணிலவினார்-குறுந்-47.
23. பதடி வைகலார்-குறுந்-323.
24. மீனெறி தூண்டிலார்-குறுந்-54.
25. விட்ட குதிரையார்-குறுந்-74.
26. வில்லக விரலினார்-குறுந்-370.
27. விழிகட் பேதைப் பெருங்கண்ணனார்- நற்-242.

இப்புலவர்கள் பற்றிய விளக்கம்..

தொடரால் பெயர் பெற்ற புலவர்கள்

வள்ளுவர் இவ்வளவு உயரமானவரா??

2012-01-24T06:43:00.000-08:00

பள்ளிக் காலங்களில் தேர்வைநோக்கி ஓடியதால்வள்ளுவரை சரியாகப் பார்க்கவில்லை.

இப்போது எந்தக் குறளைப் படித்தாலும்வள்ளுவரை எண்ணி வியப்பு தான் ஏற்படுகிறது.

இவ்வளவு..

உயரமானவரா வள்ளுவர்!!

சிவன் விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் நின்றார்!

திருமால் விண்ணையும், மண்ணையும் அளந்தார்!என்பதையெல்லாம் இவை ஒரு மக்கள் கூட்டத்தின் நம்பிக்கை என்று மட்டுமே நம்பிய நான்.

திருக்குறளை இப்போது படிக்கும்போதுவள்ளுவர் விண்ணுக்கும், மண்ணுக்குமாக எழுந்து நிற்கிறார் என்பதை உங்களுக்குஎப்படிப் புரியவைப்பேன்..!!

வெள்ளத்து அனைய மலர் நீட்டம் மாந்தர்தம்

உள்ளத்து அனையது உயர்வு.(குறள் 595)

என்றவரல்லவா வள்ளுவர்.

உயர்வு வேறு உயரம் வேறு என்றாலும் இங்கு இவரது எண்ணங்களின் உயர்வே எனக்கு இவரது உயராமாகத்தெரிகிறது..

இன்றைய தலைமுறையினரிடைய இந்த உயர்ந்தமனிதர் படும்பாடு கொஞ்சமல்ல..

இன்னாசெய் தாரைஒறுத்தல் அவர்நாண
நன்னயம் செய்து விடல். (குறள் 314)

நமக்குத்தீமை செய்தவரைத் தண்டிக்கவேண்டுமா?

அவர் வெட்கப்படும்படி அவருக்கு நன்மை செய்து விடுங்கள்!

என்கிறாரே வள்ளுவர் இவர் ஏன் இப்படிச்சொல்கிறார்.

இவர் சொல்வதை இன்றைய நடைமுறை வாழ்வில்பின்பற்றவும் முடியவில்லையே.!!

ஒருதமிழ்த் திரைப்படத்தில்..

நடிகர்தெருவழியே சென்றுகொண்டிருப்பார்.

அங்குமரத்தில் சிக்கிய பட்டத்தை எடுக்க ஒரு சிறுவன் கல் எறிந்துகொண்டிருப்பான்.

அந்தக்கல் எதிர்பாராமல் இந்த நடிகர் மீது விழுந்துவிடும்.

அப்போதுஅந்த நடிகருக்கு நம்ம வள்ளுவர் நினைவுக்கு வந்துவிடுவார்.

அவனைவள்ளுவர் சொன்னமாதிரி திருத்தலாம் என்று.

அவனைஅருகே இருந்த கடைக்கு அழைத்துச் சென்று இனிப்பு வாங்கித்தந்து..

தம்பிஇந்தமாதிரி தெருவில் கல் வீசக்கூடாது. என அறிவுரை சொல்லிச் செல்வார்.

அப்பாடாஇன்று ஒருவனைத் திருத்திவிட்டேன் என்ற மனநிறைவோடு.

அடுத்ததெருவுக்குத்தான் சென்றிருப்பார்...

அங்கேபத்து சிறுவர்கள் கூட்டமாகக் கல்லோடு நிற்பார்கள்.

என்னடாஇப்படி நிற்கிறீங்க என்று கேட்பார்.

அதற்குஅவர்களுள் கல்எறிந்து இனிப்புவாங்கிய சிறுவன் முதலாவதாக நிற்பான்.

அவன்சொல்வான்..

டேய்..இந்த மாமா தான்டா கல்லைவிட்டு எறிஞ்சா மிட்டாய் வாங்கித்தந்தார் எறிங்கடாஎல்லோரும் என்பான்..

காலம் மாறிப்போச்சுபாருங்க..

சமூகத்தளத்தில் உலவிய போது இப்படியொரு “தெருக்குரல்“ கண்ணில் பட்டது..

இன்னா செய்தாரை ஒறுத்தல் அவர்நாண அவரை ஓட்டி விடல். – தெருவள்ளுவர்

இப்படித்தாங்க இன்றைய தலைமுறையினர் பார்வையில்திருக்குறளின் பொருள் நிறைய மாறிப்போச்சு.

எனக்கு வந்தகுறுந்தகவல்..

'ஒருவன் உன் மீது கல்லை எறிந்தால்
நீ அவன் மீதுபூவை எறி
அவன் மீண்டும்உன் மீது கல்லை எறிந்தால்
நீபூந்தொட்டியைக் கொண்டு எறி சாகட்டும்...'

இது நகைச்சுவைமட்டுமல்ல
நிகழ்காலஉண்மையும் கூட அதுதான்..
எனக்கு ஒருகண்போனால் என் எதிரிக்கு இரண்டுகண்களும் போக வேண்டும் என்றே எண்ணுகிறோம்.

கவிஞர் வைரமுத்து..

‘வேர்களை அறுத்தோடும்
நதியின் மீதும் கலகலவென்று பூச்சொரியும்
கரையோரத்துக் கிளைகள்...
அறுத்ததற்குக் கோபமில்லையாம்
நனைத்ததற்கு நன்றியாம்
மரம் சொன்னது :
''இன்னாசெய்தார்க்கும்
இனியவை செய்''

என்பார்.

இந்தக்குறளை மீண்டும் மீண்டும் படித்ததில் எனக்குத் தோன்றிய சில கருத்துக்களைப் பதிவுசெய்யவே இவ்விடுகை..

இன்னாசெய் தாரை ஒறுத்தல் அவர்நாண
நன்னயம் செய்து விடல். (குறள் 314)

என்னும் குறளில் பலரும் ஏற்றுக்கொண்டஉரையில்,

நமக்குத் தீமை செய்தவரைத் தண்டித்தல். அவரே நாணும்படியாக அவருக்கு நல்லுதவி செய்து அவருடையதீமையையும், நன்மையையும் மறந்துவிடுதல்.

என்ற உரையை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

இக்குறளில் இரண்டாவது அடியில் விடல் என்னும்சொல்லுக்கு மட்டும் சில கருத்துக்களைப் பதிவுசெய்கிறேன்.

1. நீ எனக்கு இன்னா செய்தாய்

நான் உனக்கு இனியவைசெய்தேன்

நீ ஏன் என்னைப்புரிந்துகொள்ளவில்லை

என்று வருந்திநிற்காதே!

அப்படிச்செய்யவேண்டியது உன் கடமை!

செய்தாயா?

அதோடு அதைமறந்துவிடு!

2. நீ எனக்கு இன்னா செய்தாலும்

நான் உனக்குஇனியவையே செய்திருக்கிறேன்

என்றஎண்ணத்தைக்கூடத் தூக்கிச் சுமக்காதே

அதை அப்போதேதுறந்துவிடு!

என்ன நண்பர்களே..

இப்போது வள்ளுவர் உங்களுக்கும் உயரமாகத் தெரிகிறாரா?

தொடர்புடைய இடுககைள்

காதலின்- அகலம்- உயரம்- ஆழம்.

!!எப்படியெல்லாம் புரிந்துகொள்கிறார்கள்!!

என் காதல் சொல்ல வார்த்தை உண்டு..

2012-01-23T08:35:00.001-08:00

தமிழ்த் திரையிசைப் பாடல்களில் பலகவிஞர்களால் பல்வேறு வடிவங்களில் எடுத்தாளப்பட்ட பாடல்..
திருமண அழைப்பிதழ்களில் பலரும் அச்சிட்டுமகிழ்ந்த பாடல்..
படித்தவர் முதல் பாமரர் வரை பலருக்கும்அறிமுகமான ஒரு பாடல்..
தமிழ் செம்மொழி என்பதற்கான சான்று பகரும்பாடல்களில் குறிப்பிடத்தக்க பாடல்..

என பல்வேறு சிறப்புகளையும் கொண்ட ஒருபாடல்...

யாயும்ஞாயும் யார் ஆகியரோ

எந்தையும்நுந்தையும் எம்முறைக் கேளிர்

யானும்நீயும் எவ்வழி அறிதும்?

செம்புலப்பெயல் நீர் போல
அன்புடைநெஞ்சம் தாம் கலந்தனவே.

செம்புலப்பெயல்நீரார். (குறுந்தொகை-40)

என்ற பாடலாகும்.

எத்தனை முறை படித்தாலும் மீண்டும்மீண்டும் படிக்கவே தோன்றுகிறது.

அப்படி என்னதான் இந்தப் பாடலில்இருக்கிறது?

தொன்மையா?

இனிமையா?

எளிமையா?

தனித்தன்மையா?

உவமையா?

இல்லை. இவையாவற்றையும் கடந்து வேறு ஏதோஇந்தப்பாடலில் இருக்கிறது.

ஒருவேளை உயிர்..!!

அது சங்கப்பாடல்களுக்கே உரிய பொதுஅடையாளமாயிற்றே..

அதையும் தாண்டி...

வேறு ஏதோ ஒன்று..

மக்கள் கூட்டமாக இருந்தாலும் உயரமான ஆளைஎங்கும் கண்டுபிடித்துவிடலாம் அல்லவா?

சிரித்த முகத்துடன் இருப்பவர் பளிச்சென்றுதெரிந்திடுவார் இல்லையா?அதுபோல..

இந்த சங்கபாடலையும் எளிதில் கண்டுகொள்ளமுடிகிறதே..

என் காதல் சொல்ல வார்த்தையில்லை என்றுபுலம்பும் காதலர்கள் நடுவே...

காதல் கவிதை எழுதும் கவிஞர்களின் நடுவே..

இதுதான் என்காதல் என்று மிக எளிமையாகசொல்லிச் சென்ற அந்தப் பண்புதான் இந்தப் பாடலை தனிச்சிறப்புடைய பாடலாகவேறுபடுத்திக்காட்டுகிறது என்று நினைக்கிறேன்.

இயற்கைப் புணர்ச்சிக்குப் பின்தலைவன் தன்னைப் பிரிந்துவிடுவான் எனத் தலைவியின் மனம் அஞ்சுகிறது. அதனைக்குறிப்பால் உணர்ந்த தலைவன் அவளை ஆற்றுவிப்பதாக இப்பாடல் அமைகிறது.

குடிப்பிறப்பு, உறவுநிலை, செல்வநிலை, உயர்வு தாழ்வு, பார்த்து வருவதில்லைகாதல்.என்பதைத் தலைவன் தலைவிக்கு அறிவுறுத்துகிறான்.

என் தாயும் உன் தாயும் எவ்விதம் உறவினர்?

என் தந்தையும் உன் தந்தையும் எம்முறையில் உறவுடையவர்?

நானும் நீயும் எக்குடிவழிச் சார்புடையவர்கள்?

செம்மண் நிலத்தில் வீழ்ந்த மழைத்துளி போல அன்புடைய நம்நெஞ்சங்கள் ஒன்றாகக் கலந்தன.

இப்பாடலில் செம்புலத்தில் வீழ்ந்தநீர்போல என்ற உவமையே இப்புலவருக்கும் பெயராயிற்று.

இப்பாடலில் உள்ள எளிமை, பொதுமை, உவமைஆகிய பொதுக்கூறுகளே இப்பாடலைகாலத்தை வென்ற பாடலாக்கியுள்ளன.

தொடர்புடைய இடுகைகள்.

திருமண அழைப்பிதழ்

செம்புலப் பெயல் நீரார்

பாராட்டத்தக்க முயற்சி!

2012-01-23T05:24:00.000-08:00

தமிழகத்தில் நாமக்கல் மாவட்டத்தில் ராசிபுரத்தில் அன்றில் நற்பணிக்குழுவினர் தினமும் ஒரு மணி நேரத்துக்கு ஒருமுறை திருக்குறள் வாசித்து அதற்கான விளக்கமும் ஒளிபரப்பு செய்கிறார்கள். இதன்வாயிலாகப் படித்தவர்களும், படிக்காதவர்களும் கூட திருக்குறளை மனதில் பதியவைத்துக்கொள்ள, சிந்திக்க ஒரு வாய்ப்பு ஏற்பட்டிருக்கிறது.

உலகப் புகழ் பெற்ற திருக்குறள் தமிழர்களால் பெருமளவில் பின்பற்றப்படாததற்கு அடிப்படைக் காரணம்...

திருக்குறளை மாணவர்களுக்குப் பாடமாக வைத்ததுதான்! என்பது பரவலான கருத்து..

அது ஒருவிதத்தில் உண்மையும் தான்.
இவர்களின் இப்பணியை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு நாமும் நம்மால் முடிந்தவரை திருக்குறளை சமகாலத்தினருக்கும், அடுத்த தலைமுறையினருக்கும் எடுத்துச் செல்வது நம் கடமையாகும்

இதுபோன்ற முயற்சிகளால் திருக்குறள் சராசரி மக்களின் மனதிலும் இன்னும் பரவலைப் பெறும் என்பதில் எவ்விதமான ஐயமும் இல்லை.

இம்முயற்சிக்கு என் மனம் நிறைந்த பாராட்டுக்களைப் பதிவுசெய்கிறேன்.

(செய்தியளித்தமைக்காக காலைமலர் நாளிதழுக்கு நன்றி)

இது அது மாதிரிதானே இருக்கு..

2012-01-22T02:31:00.000-08:00

தலைகால் புரியலை..

கையும் ஓடல, காலும் ஓடல..

கண்ணு மண்ணு தெரியல..

நடப்பது கனவா! நினைவா!

என பல நேரங்களில் நாம் எதிர்பாராத சூழல்களால் திகைத்துப்போவதுண்டு. இச்சூழல்களில் நாம் என்ன செய்கிறோம்? எதற்குச் செய்கிறோம் என்றேதெரியாமல் ஏதாவது செய்துவிடுவோம்.

அப்படியொரு காட்சி...

புலவர் ஒருவர் அரசனைப் பாடிப் பரிசில் பெற்று வருகிறார்.

அவரது வறுமை நிறைந்த சுற்றம் அதை எப்படி எதிர்கொள்கிறதுஎன்பதைப் புலவர் நகைச்சுவையோடு அழகாகக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார்.

தென்பரதவர் மிடல் சாய,
வடவடுகர் வாள் ஓட்டிய
தொடையமைகண்ணித் திருந்து வேல் தடக்கைக்
கடுமாகடைஇய விடுபரி வடிம்பின்,
நற்றார்க்கள்ளின், சோழன் கோயில்,
புதுப்பிறையன்ன சுதை செய் மாடத்துப்,
பனிக்கயத்தன்ன நீள்நகர் நின்று, என்
அரிக்கூடுமாக்கிணை இரிய ஒற்றி,
எஞ்சாமரபின் வஞ்சி பாட,
எமக்கெனவகுத்த அல்ல, மிகப்பல
மேம்படுசிறப்பின் அருங்கல வெறுக்கை
தாங்காதுபொழிதந் தோனே; அது கண்டு.
இலம்பொடுஉழந்தஎன் இரும்பேர் ஒக்கல்,
விரல்செறிமரபின செவித் தொடக் குநரும்,
செவித்தொடர்மரபின் விரற்செறிக் குநரும்,
கடுந்தெறல்இராமன் உடன்புணர் சீதையை
வலித்தகைஅரக்கன் வௌவிய ஞான்றை,
நிலஞ்சேர்மதர் அணி கண்ட குரங்கின்
செம்முகப்பெருங்கிளை இழைப் பொழிந்தாந்தாஅங்கு,
அறாஅஅருநகை இனிதுபெற் றிகுமே
இருங்கிளைத்தலைமை எய்தி,
அரும்படர்எவ்வம் உழந்ததன் தலையே.

புறநானூறின் 378ம்பாடல்

ஊன்பொதி பசுங்குடையார்

சோழன் செருப்பாழி எறிந்த இளஞ்சேட் சென்னியைப் பாடிஎழுதிய இந்த அரிய பாடலின் சாரம் வருமாறு:

தென்நாட்டுப் பரதவரின் வலிமை அடங்க,

வடநாட்டுவடுகரின் வாளால் ஏற்பட்ட கேடுகள் நீங்க,

அவர்களை ஒடுக்கிமேம்பட்டவன் இவன்!

இச் சோழனின் நெடு நகரிலே,

வெண்சுதை மாடத்தின் முற்றத்திலே நின்று..

என் கிணையை இயக்கி, எஞ்சா மரபினை உடைய சோழனின் சிறப்பைப் போற்றிப் பாடினேன்.

எமக்கென இயற்றப்படாத அரசர்க்கே உரித்தான நல்ல அணிகலன்கள்பலவற்றையும் அவன் எமக்கு நிறைய சுமக்கமுடியாதஅளவுக்குத் தந்தான்.

அதனைக் கொண்டு என் சுற்றத்தாரிடம் சென்று கொடுத்தேன்.

அவர்கள் கண்டு திகைத்தனர்!

விரலில் அணியவேண்டிய மோதிரத்தைக் காதிலும்,

காதில் அணியவேண்டிய குழையைவிரலிலும்,

இடையில் அணியவேண்டியவற்றைக் கழுத்திலும்,

கழுத்திற்குஉரியன இடையிலுமாக மாறி மாறி அவர்கள் அணிந்தனர்!

இது..

அன்று..

இராமன் சீதையுடன்காட்டிற்குச் சென்றபோது வலிமையுடைய இராவணன் சீதையைக் கவர்ந்து சென்றான். விண்வழியே கொண்டு செல்லும்போது அவள் அணிந்து இருந்த மதிப்புமிக்க நகைகளை ஒவ்வொன்றாய்க்கீழே போட்டுக்கொண்டே சென்றாள். அவளைத் தேடிச் சென்றபோது, குரங்குகள்இவற்றைக் கண்டு எடுத்தன. எந்த நகையை எந்த உறுப்பில் அணிந்து கொள்வது என்னும் அறிவுஅவற்றுக்கு இல்லை. அதனால் மாற்றி மாற்றி அணிந்து அழகு பார்த்துக்கொண்டன.

இதைப்போல்,

இளஞ்சேட் சென்னி என்ற வள்ளலிடம் இசைக் கலைஞன் பரிசாகப் பெற்ற விலைமதிக்க முடியாத பொன் நகைகளை, அவனது வறுமை மிக்க உறவினரும் சுற்றத்தாரும்அணிந்து கொள்ளும் முறை தெரியாமல் உடம்பில் மாற்றி மாற்றி அணிந்து அழகு பார்த்துக்கொண்டனர். இது வறுமைத் துன்பத்தையே கண்டு வந்த கலைஞனுக்கு நினைக்க நினைக்கச்சிரிப்பைத் தந்தது என்று அவன் கூறுவதாக ஊன்பொதி பசுங்குடையார் என்ற புலவர்பாடியுள்ளார்.

என்ன நண்பர்களே..

இது (புறநானூறு)
அது (இராமயணம்) மாதிரித் தானே இருக்கு..

பாடல் வழியே..

சீதையின் அணிகலன்களை குரங்கினங்கள் அணிந்ததுபோல என்ற உவமை வாயிலாக இராமயணம் குறித்த தொன்மக் கருத்துக்கள் சங்ககாலத்திலேயே இருந்தன என்பதை அறியமுடிகிறது.
காணாததைக் கண்ட சுற்றத்தாரின் செயல்களை நினைத்து நினைத்து சிரிக்கும்விதமாகப் புலவர் காட்சிப்படுத்திய பாங்கு விரும்பத்தக்கதாகவுள்ளது.
தமிழ்நாட்டுக்குப் பகையாக இருந்த பரதவர், வடுகர்களைச் சோழன் வெற்றிகொண்டான் என்னும் வரலாற்றுக்குறிப்பையும் இப்பாடல் பதிவு செய்துள்ளது.
புதுப்பிறை யன்ன சுதை செய் மாடம் என்னும் தொடர் புதிய நிலவுபோன்ற வெண்மையான சாந்தால் கட்டப்பட்ட அக்காலக் கட்டிடக் கலை மரபையும் புலப்படுத்தவதாகவுள்ளது.

!இவரால் தான் மழை பொழிகிறது!

2012-01-21T08:18:00.001-08:00

நெல்லுக்கு இறைத்த நீர் வாய்க்கால் வழி ஓடிப்

புல்லுக்கும் ஆங்கே பொசியுமாம், தொல் உலகில்

நல்லார் ஒருவர் உளரே அவர் பொருட்டு

எல்லார்க்கும் பெய்யும் மழை

- ஔவையார்

உழவர்கள் தங்களுடைய நெற்பயிர் செழித்து வளர்வதற்காகத் தண்ணீர் இறைத்து ஊற்றுகிறார்கள். அந்தத் தண்ணீர் வாய்க்கால் வழியாக ஓடிப் பக்கத்தில் உள்ள புல்லின்மீதும் பாய்ந்து, அதையும் நன்கு வளரச் செய்கிறது.

அதுபோல, பழமையான இந்த உலகத்தில், நல்லவர் ஒரே ஒருவர் இருந்தால்கூடப் போதும், அவருக்காக மழை பெய்யும், மற்றவர்களும் அதில் பயனடைவார்கள்.

அந்த ஒருவர் இவர்தானோ..!!!!

19:01:12 அன்று மால்டா கௌர் ரயிலில், சுத்தம் செய்யும் பணியாளரான சீமா ராய், பெட்டியை சுத்தம் செய்யும்போது, முதல் வகுப்புப் பெட்டியில் இருந்து ரூ.23 லட்சம் பணப் பெட்டிகளைக் கண்டெடுத்தார் பெட்டிகளை

உடனே மேலதிகாரிகளுக்கு விவரத்தை தெரியப்படுத்தினார். அந்தப் பணத்தை பெற்றுக்கொண்ட, ரயில்வே பாதுகாப்பு அதிகாரி, அவருக்கு நேர்மைகான ரயில்வே விருதுக்கு பரிந்துரைக்கப் போவதாகக் கூறினார்.

இந்தப் பெண்மணி அந்த பணத்தை யாருக்கும் சொல்லாமல் எடுத்துச் சென்றிருந்தால் கூட இந்த அளவுக்குப் பேசப்பட்டிருக்க மாட்டார். இவரின் நேர்மையைப் பாராட்ட ஒவ்வொரு மனிதர்களும் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம்.

இந்தப் பெண்மணிக்கு என் மனம் நிறைந்த பாராட்டுகளைப் பதிவு செய்கிறேன்..

மாடு உட்கார்ந்திருக்கு!

2012-01-21T04:59:00.001-08:00

எனது சிறுவயதில் நடந்த மறக்கமுடியா நிகழ்வு ஒன்று..

எங்கள் வீட்டில் மாடு வளர்த்தார்கள். ஒருநாள் அதற்கு உடல்நிலை சரியில்லை என்று மருத்துவரிடம் காண்பித்தோம். அவரும் வந்து அதைப் பார்த்துவிட்டு ஊசி போட்டுச்சென்றார். சில மணிநேரம் கழித்து என் உறவினர்கள் என்னை அழைத்து..

“போய் மாடு என்ன செய்யுதுன்னு பார்த்துட்டு வா” என்றார்கள்.

நானும் சென்று பார்த்துவிட்டு வந்து..

“மாடு சும்மாதான் உட்கார்ந்திருக்கு” என்றேன்.

வீட்டில் உறவினர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து சிரியோ சிரின்னு சிரிச்சாங்க..

எனக்கு ஏன் அப்படிச் சிரிக்கிறார்கள் என்றே புரியாமல் திருதிருவென விழித்தேன்.

அப்போது என் தாத்தா சொன்னார்..

தம்பி..

“மாடு படு்த்துதான் கிடக்கும்.. மனுசன் தான் உட்கார்ந்திருப்பான்”

இதை இப்படித்தான் சொல்லனும் இதுதான் நம் மரபு. இதை மாற்றிச் சொன்னால் இப்படித்தான் சிரிப்பார்கள் என்றார்..

சிறுவயதில் எவ்வளவு அறியாமையோடு இருந்திருக்கிறேன் என்று...இப்போது நினைத்தாலும் சிரிப்புதான் வருகிறது.

எனக்காவது சொல்லித்தர ஒரு தாத்தா இருந்தார்..!

இன்றைய தனிக்குடும்பங்கள் நிறைந்த தலைமுறைக்கு எந்தத் தாத்தா வந்து சொல்லிக்கொடுப்பார்..!

சில தமிழர் மரபுகளை நினைவுபடுத்திச் செல்கிறேன்..

கோழி கொக்கரிக்கும்

கழுதை கத்தும்

குதிரை கணைக்கும்

காகம் கரையும்

யானை பிளிறும்

சிங்கம் முழங்கும்

புலி உறுமும்

நரி ஊளையிடும்

குயில் கூவும்

நாய் குரைக்கும்

ஆந்தை குழறும்

கொக்கு நரலும்

கிளி சொல்லும்

பன்றி உறுமும்

காலம் மாறிப் போச்சுங்க..

இது இந்தக் காலத்து மாடுங்க..

இந்த மாட்டைப் பாருங்க..

உங்கள் பெயருக்குள் உயிர் உள்ளதா?

2012-01-20T07:38:00.001-08:00

உயிரற்றஉடலுக்கு மதிப்பில்லை!

உடலற்ற உயிருக்குவடிவம் இல்லை!

உடலோடு உயிர்சேரும்போதே இரண்டும் மதிப்படைகின்றன.

உடலோடு சேர்ந்த இந்த உயிருக்கு..

பெற்றோர், உற்றார், உறவினர் என யார் வேண்டுமானாலும்..

என்ன பெயர்வேண்டுமானாலும் வைக்கலாம், அழைக்கலாம்..

என்றாலும்..

எல்லாப் பெயர்களையும் காலம் தன் பேரேட்டில் பதிவு செய்துகொள்வதில்லை.

பெயர்களுக்கும் வாழ்நாள் உண்டு.

சராசரியான பெயர்களும், சராசரியான மனிதர்களும் நீண்டகாலம் வாழ்வதில்லை.

உடலைவிட்டு உயிர் நீங்கியவுடனேயே சிலரது பெயர்களும் அவர்களைவிட்டுநீங்கிவிடுகின்றன.

உண்மையில் உடலைவிட்டு உயிர் நீங்கிய பிறகுதான் ஒவ்வொரு மனிதனின் பெயர்களும்உயிர்பெறுகின்றன!

ஒருவன் தன் வாழ்நாளை..

எப்படிவாழ்ந்தான்?

என்னசெய்தான்?

எதைவிட்டுச் சென்றான்?

என்னும் அளவீடுகளே அவன் பெயர் உயிர் பெறுவதற்கும், அந்தப் பெயர் உயிரோடு நீண்டகாலம் வாழ்வதற்கும் அடிப்டையாக அமைகின்றன.

ஒரு குழந்தை பிறந்தவுடன் அதன் பெற்றொர் அந்தக் குழந்தைக்கு எவ்வளவு ஆசைஆசையாகப் பெயரிடுகின்றனர்.

எத்தனை குழந்தைகள் வளர்ந்த பிறகு தம் பெயருக்கான பொருளை அறிந்துகொள்கிறார்கள்?

எத்தனை பேர் தம் பெயருக்குப் பெருமை சேர்க்கும் விதமாக வாழ்கிறார்கள்?

ஒரு கதை..

சாலை வழியே தலையில் சுமையோடு ஒருவன் நடந்து சென்றான். அப்போது அவ்வழியே மாட்டுவண்டியில் வந்த ஒருவன் இவனை தம் வண்டியில் ஏற்றிக் கொண்டான். வண்டியில் ஏறிஅமர்ந்த பின்னும் இவன் தம் தலைச்சுமை கீழே வைக்கவில்லை.

வண்டிக்காரன் கேட்டான்..

ஏம்பா இப்படி இதைத் தூக்கி்ச் சுமக்கிறாய். கீழே வைக்கலாமே என்று..

அதற்கு இவன் சொல்கிறான்..

“ஐயா நீங்க உங்க வண்டியில் எனக்கு இடம் கொடுத்ததே பெரிது! இதில் என் சுமைகளைவேறு வைத்து உங்களுக்கு மேலும் சுமை தர விரும்பவில்லை என்றானாம்.

இந்தக் கதையில் வரும் அப்பாவி போலத்தான் நாமும்

வாழ்ந்து தொலைக்கிறோம்! நம் பெயர்களைச் சுமக்கிறோம்!

வாழ்க்கையின் அடையாளங்களைத் தொலைக்கிறோம்!

நம் பெயரின் பொருளை உணர்ந்து கொள்வதுமில்லை..

ஆசை ஆசையாக பெயர்வைத்த பெற்றோரின் கனவுகளை நினைவாக்குவதுமில்லை.

பெயருக்குப் பொருத்தமாக வாழ்வதும் இல்லை.

பெயருக்கும் உயிர் உண்டு என்ற உண்மையை உணர்ந்த சிலர் மட்டுமே..

தம் செயல்பாடுகள் வழியே தாம் மறைந்த பின்னரும் தம் உயிரைத் தம் பெயர்களுக்குத்தந்து செல்கிறார்கள்.

காலத்தைத் திரும்பிப்பார்க்கிறேன்....

எத்தனை எத்தனை பெயர்கள்..

நிலம், இனம், மொழி என பாகுபாடுகள் பல இருந்தாலும்..

பலர் தம் உடல்களைத் தொலைத்தாலும் தம் தெளிவான பதிவுகளால் பெயர்களில் உயிர்வாழ்கின்றனர்.

இப்படி வாழ்வோருள் தமிழருக்கும் தனித்துவமான இடம் உள்ளமை எண்ணிப் பெருமிதம்கொள்கிறேன்.

இவர்களுள் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளானாலும் தம் பதிவுளால் பெயர்களில் இன்னும் உயிரோடுவாழ்வோருள் சங்கப்புலவர்கள் குறிப்பிடத்தக்கவர்களாவர். சங்கப்புலவர்களுள் என் மனம்கவர்ந்த சிலரை மட்டும் இங்கு நினைவுபடுத்திப் பார்க்கிறேன்.

பாலை பாடியபெருங்கடுங்கோ

மருதன் இளநாகனார்

கயமனார்

காக்கைப் பாடினியார்

மடல்பாடியமாதங்கீரனார்

வெறிபாடியகாமக்கண்ணியார்

என்னும் புலவர்கள் தம் உடலுக்குள் இருந்த உயிரைப் பெயர்களுக்கு வழங்கிச்சென்றுள்ளனர்.

இவர்களின் வரிசையில் தொடரால் பெயர் பெற்ற புலவர்கள் இருபத்து ஏழுபேரும்தனிச்சிறப்புடையவர்களாகத் திகழ்கின்றனர்.

1. அணிலாடு முன்றிலார் –குறுந்-41.
2. இம்மென்கீரனார்-அக-398
3. இரும்பிடர்த்தலையார்-புற-3
4. ஊட்டியார்-அக-68
5. ஓரிற்பிச்சையார்-குறுந்-277.
6. ஓரேருழவர்-குறுந்-131.
7. கங்குல்வெள்ளத்தார்-குறுந்-387.
8. கல்பொருசிறுநுரையார்-குறுந்-290.
9. கவைமகன்-குறுந்-324.
10. காலெறி கடிகையார்-குறுந்-267.
11. குப்பைக்கோழியார்-குறுந்-305.
12. குறியிறையார்-குறுந்-394.
13. கூகைக்கோழியார்-புற-364
14. கூவன்மைந்தன்-குறுந்-224.
15. கொட்டம்பாலனார்-நற்-95
16. கோவேங்கைப்பெருங்கதவனார்-குறுந்-134.
17. செம்புலப்பெயனீரார்-குறுந்-40.
18. தனிமகனார்-நற்-153.
19. தும்பிசேர் கீரனார்-குறுந்-393.
20. தேய்புரிபழங்கயிற்றினார்- குறுந்-284.
21. தொடித்தலை விழுத்தண்டினார்- புற-243.
22. நெடுவெண்ணிலவினார்-குறுந்-47.
23. பதடிவைகலார்-குறுந்-323.
24. மீனெறிதூண்டிலார்-குறுந்-54.
25. விட்டகுதிரையார்-குறுந்-74.
26. வில்லகவிரலினார்-குறுந்-370.
27. விழிகட்பேதைப் பெருங்கண்ணனார்- நற்-242.

இப்புலவர்களுக்கெல்லாம் ஒரே ஒற்றுமை இவர்களின் பெயர்கள் எதுவுமே இயற்பெயர்அல்ல என்பதுதான்.

“இவர்களின்எழுத்தாளுமை இவர்களுடைய

இயற்பெயரைப்பறித்ததா?

இவர்களின்இயற்பெயர் தொலைந்ததால்

தமிழேஇவர்களுக்குப் பெயர் வழங்கியதா?

என்ற மயக்கமே இப்பெயர்களைக் காணும்போது தோன்றுகிறது.

இக்கட்டுரை வழியாக நாம் புரிந்துகொள்ளவேண்டிய சில கருத்துக்கள்.

பெயருக்கும் உயிர் உண்டு.
ஒருவன் இறந்தபின்தான் நிலையான பெயர் உயிர்கொள்கிறது.
மறைவுக்குப் பின்னும் மக்கள் நினைவுபடுத்திப் பார்க்கும் நாள் வரை அந்தப் பெயர் உயிரோடு வாழ்கிறது.
நாம் நம் பெயருக்குப் பொருள் அறிந்து வைத்திருக்கிறோமா? அதற்குப் பொருத்தமாக இருக்கிறோமா?
நம்பெயருக்குப் பெயர் சேர்க்குமாறு வாழ்கிறோமா?

என தன்மதிப்பீடு செய்துகொள்ளவே இவ்விடுகையைப்பதிவு செய்கிறேன்.

தொடர்புடைய இடுகைகள்

உங்கள் பெயரின் பொருள்??

நம் உயிர் உள்ள இடம்...?

எதை விட்டுச் செல்வீர்கள்..??

தொடரால் பெயர் பெற்றபுலவர்கள்.

பிடி நாண..

2012-01-18T06:03:00.000-08:00

எதிரிகளின் கோட்டைச்சுவர்களைத் தாக்கி அழித்தபாண்டியனின் களிற்று யானை போர் முடிவில் தந்தங்களை இழந்து காட்சியளிக்கும்.

ஆண்மையின் அடையாளமல்லவா தந்தம்!

தந்தத்தை இழந்து தம் இனமான பெண் யானையிடம் எந்த முகத்துடன் செல்வதுஎன்று வெட்கப்பட்ட களிற்று யானை தன்னைத் தேடிப் பிடி வந்துவிடுமோ என்று அஞ்சி தன்மானத்தைக் காக்க இறந்துபோன அரசர்களின் குடல்களை வாரி, தன்னுடைய உடைந்ததந்தங்களை மறைத்துக்கொண்டது என்று

பள்ளிக் காலத்தில் முத்தொள்ளாயிரம் என்னும்சிற்றிலக்கியத்தில் படித்திருக்கிறேன்...

அடுமதில் பாய அழிந்தன கோட்டைப்
பிடிமுன்பழகஅதுஅழில் நாணி முடியுடை
மன்னர்குடரால் மறைக்குமே செங்கனல்வேல்
தென்னவர்கோமான் களிறு.

(முத்தொள்ளாயிரம் – 67)

சுவைமிக்க இப்பாடைலை மீண்டும் நினைவுபடுத்துவது போன்ற புறப்பாடல் ஒன்று..

ஒரு சிறிய ஊரைக் குறுநில மன்னன் ஒருவன் ஆண்டுவந்தான். அவனை எதிர்த்து பெருநில மன்னன் ஒருவன் போரிடவந்தான்.

இவனும் அஞ்சாது அவனைஎதிர்த்துப் போரிட்டான்.

குறுநில மன்னன் எய்த வேலானது பெருநில மன்னனின் யானையின்முகத்தில் தைத்தது

அதனால் அவ்வரசன் சினம் (கோபம்) கொண்டு இக்குறுநில மன்னன்மீது வேலெறிந்தான். அவ்வேலானது சந்தனம் பூசிய குறுநில மன்னனின் மார்பில் தைத்தது.

பெரிய வலிமையுடைய இக்குறுநில மன்னனோ தன் மார்பில் புகுந்தஒளிபொருந்திய அவ்வேலினை எடுத்து வீசினான். அதனைக் கண்டு அப்பெரு வேந்தனின் களிறுகள் எல்லாம் இளைய பெண் யானைகள் தம்செயலினைக் கண்டு நாணம்கொள்ளுமே என்று கூட எண்ணாமல் புறம்காட்டி ஓடின.

தங்கத்தை உருக்கி ஒழுகவிட்டாற்போன்ற முறுக்கடங்கியநரம்பினையும், மின்னலைப் போல ஒளிவிடும் நிறமுடைய தோலினையும், மிஞிறு என்னும்வண்டினங்கள் எழுப்பும் குரல் இசைபோன்ற ஒளியையும் உடைய சிறிய யாழினை மீட்ட வல்லபாணனே இவ்வீரனின் மனவலிமையை உன் யாழில் இசைத்துப் பாடு என்று புலவர் பாணனிடம்கேட்டுக்கொள்வதாக இப்பாடல் அமைகிறது.

பாடல் இதோ..

பொன்வார்ந் தன்னபுரியடங்கு நரம்பின்
மின்னேர் பச்சை மிஞிற்றுக்குரற் சீறியாழ்
நன்மை நிறைந்த நயவரு பாண
சீறூர் மன்னன் சிறியிலை யெஃகம்

வேந்தூர் யானையேந்துமுகத் ததுவே;

வேந்துடன் றெறிந்த வேலேயென்னை
சாந்தா ரகல முளங்கழிந் தன்றே
உளங்கழி சுடர்ப்படை யேந்திநம் பெருவிறல்
ஓச்சினன் றுரந்த காலை மற்றவன்

புன்றலை மடப்பிடி நாணக்

குஞ்சர மெல்லாம்புறக்கொடுத் தனவே.

புறநானூறு -308
திணை: வாகை. துறை: முதின்முல்லை. கோவூர்கிழார் பாடியது.

இப்பாடல்களின் யானைகள்வெட்கப்படுவது புலவரின் கற்பனை என்று அவ்வளவு எளிதில் இக்காட்சிகளைப் புறம்தள்ளிச் செல்லமுடியவில்லை.

மனதில் பதிவது களிற்று யானையின் வீரமும், பிடியானையின் ஆழ்ந்தபார்வையும் மட்டுமல்ல..

பாண்டியன், குறுநில மன்னன் ஆகிய இருவரின்

வீரமும், தன்மானமும் தான்.

வயிற்றுக்காகஎதையும் விற்று வாழும் இன்றைய தலைமுறைக்கு இலக்கியச் சுவையோடு தமிழர்தம்மரபுகளையும் நினைவுபடுத்தவே இவ்விடுகை

தொடர்புடைய இடுகை.

சிரிக்காதீங்க

அடங்காத கொலை வெறி.. (எச்சரிக்கைப் பதிவு)

2012-01-12T06:46:00.000-08:00

கொலைவெறி பி(ப)டிச்ச நடிகரையோ

ஆங்கில மொழியையோ குறைவாக மதிப்பிடுவதற்காக அல்ல இந்தப் பதிவு!

நடிகரின் தமிழ்த் தொண்டைப் பாராட்டவும்

ஆங்கிலேயர்களை எச்சரிக்கவுமே இந்தப் பதிவு...

இந்தப் பாடல் ப(க)டித்தமைக்காக இந்தநடிகரை சிலர் தலைக்குமேல் தூக்கிவைத்துக் கொண்டாடுகிறார்கள்..

சிலர் காலுக்குக் கீழே போட்டு மிதிக்காத குறையாகக் கோபப்படுகிறார்கள்...

தமிழ்மொழிமீது இன்றுவரை நடந்த பண்பாட்டுப் படையெடுப்புளையும்,மொழிக்கலப்பையும் ஆழ்ந்து நோக்கும்போது தமிழ் என்றோ அழிந்திருக்கவேண்டுமே..

இன்னும் எப்படி உயிரோடு, உணர்வோடு உள்ளது என்ற எண்ணமே ஒவ்வொருவருக்கும்தோன்றும்.

தமிழை யாரும் அழிக்கமுடியாது. தமிழ் தன்னைத்தானே தற்காத்துக்கொள்ளும் மொழி.

இதற்குச் சான்றுகள்..

இன்றைய தமிழ் வலையுலகம், தமிழ் இணைய உலகம், தமிழ் மின்னூல் உலகம், சமூகத்தளங்களில் தமிழ்...

இன்னும் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

தமிழை யாரும் வளர்க்கவேண்டாம். அதை கொல்லாமல் இருந்தாலே போதும் என்ற கருத்துஇப்போது மக்களிடையே மேலோங்கிவருவது மகிழ்வளிப்பதாகவுள்ளது.

எனக்கு இந்த நடிகர் மீது கோபமே வரவில்லை..

இலக்கியத்திலிருந்து ஒரு காட்சிதான் நினைவுக்கு வந்தது.

ஈட்டு புகழ்நந்தி பாண!நீ எங்கையர்தம்

வீட்டிருந்து பாட விடிவளவும் - காட்டிலழும்

பேயென்றாள் அன்னை பிறர்நரியென் றார்தோழி

நாயென்றாள் நீஎன்றேன் நான்.

இப்பாடல் நந்திக் கலம்பகத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது.

தலைவனைத் தலைவியிடமிருந்து பிரித்து பரத்தையரிடம் அழைத்துச் சொன்றான் பாணன்.

தலைவனைப் பரத்தையரிடம் அனுப்பிவிட்டு வாசலில் அமர்ந்து பாடல் பாடினான்.

பிறகு மறுநாள் தலைவியிடம் வந்து தலைவன் மிக நல்லவன் என்று பேச வருகிறான்.

அப்போது தலைவி சொல்கிறாள்...

நீ நேற்று எம் தங்கையர் தம் வீட்டிலிருந்து விடியும் வரை பாடல் பாடி(னாயே)அதை...

என் அன்னை காட்டில் என்ன பேய் அழுகிறதா?

என்று கேட்டாள்.

பிறர் நரி ஊளையிடுகிறதா?

என்று கேட்டனர்.

தோழி நாய் தான் இப்படிக் குரைக்கிறது என்றாள்..

நான் சொன்னேன்...

இது பேயுமல்ல, நரியுமல்ல, நாயுமல்ல... நீயென்றேன்...

என்ன சரிதானே... என்கிறாள் தலைவி.

என்ன நண்பர்களே..

இப்பாடலில்...

தலைவன் – இசை

தலைவி – தமிழ்

பரத்தை – ஆங்கிலம்

பாணன் - ???

என்று சிந்திக்கிறீர்களா?

பாணன் என்றால் பாடல் பாடுபவன்.

அப்படித்தானே நாம் இலக்கியத்தில்படித்திருக்கிறோம்.

இப்பாடலில் ஆங்கிலத்தைப் பரத்தை என்று ஒப்பிட்டிருப்பது சிலருக்கு வருத்தத்தைஏற்படுத்தலாம்..

என்ன நுட்பமாகத் தலைவி எம் தங்கையர் என்கிறார் பாருங்கள். பரத்தை என்று சொல்லவில்லை.

வில்லிருக்க அம்பை நோவதுபோல..

நாம் ஏன் ஆங்கிலத்தின் மீது வருத்தம் கொள்ளவேண்டும்.

தலைவி பரத்தையைத் தன் எதிரியாகப் பார்க்கவில்லை. தன் சகோதரியாகத் தானேபார்க்கிறாள்.

அதுபோல தமிழின் சகோதரிபோலத் தானே ஆங்கிலமும்.

மொழிகளுள் என்னங்க ஏற்றத்தாழ்வு..

எல்லா மொழிகளுமே தகவல் பரிமாற்றத்துக்குத் தோன்றியவை தானேங்க..

இந்தக் கொலைவெறி ப(பி)டிச்ச பாடலில் இந்த நடிகர்...

ஆங்கில வழியே தமிழைக் கொல்கிறார் என்றுதானே கூக்குரலிடுகிறீர்கள்..

நல்லாப் பாருங்கப்பா...

இந்த நடிகர் தமிழைத்தான் வளர்க்கிறார்...

தமிழ் வழியே தான் ஆங்கிலத்தைக் கொல்கிறார்...

எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டியது தமிழன் அல்ல ஆங்கிலேயன்தான்...!!

சிதைக்கப்பட்ட மொழி தமிழல்ல! ஆங்கிலம் தான்!

தற்கொலை செய்த அலை..

2012-01-10T09:20:00.000-08:00

கடல் அலை வந்து கரையில் கற்கள் மீது மோதி நுரை கக்கிச் செல்லும் போது என் மனது சொல்கிறது...

காதல் சொல்ல வந்தது அலை

அதை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தது கரை

அதனால்

பூச்சி மருந்து குடித்து

தற்கொலை செய்துகொள்ள முயன்றது அலை

அதுதான்

வாயெல்லாம் இவ்வளவு நுரை?

என்று..

கடலையும் இந்தக் காட்சியைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் என் மனது கால இயந்திரமேறி சங்ககாலத்துக்குச் சென்றுவிடுகிறது.

கல்பொரு சிறுநுரையார் என்றொரு புலவர் சங்ககாலத்தில் இருந்தாரே என்று..

ஏமாந்த நிலம்!

2012-01-09T17:15:00.001-08:00

நிலத்தை

மனிதன் வாங்குவதாகச் சொல்கிறான்

நிலம் தான் மனிதனை வாங்குகிறது

நிலத்தை வாங்கும்போது

மனிதன் ஏமாறுவதுபோல

மனிதனை வாங்கும்போது

சிலநேரம் நிலமும்

ஏமாந்துபோகிறது!

புகழ்பெற்று வாழ்வாங்குவாழந்தவரைச்

சுமக்கும் நிலம் பெருமிதம்கொள்கிறது

அதன் முகம் பசுமை ஒளிவீசுகிறது!

புகழின்றி பத்தோடு பதினொன்றாய்

வாழ்ந்துதொலைத்தவரை வாங்கிய நிலம்

அழுது புலம்புகிறது.

அதன் முகம் வறட்சியாகவே உள்ளது.

வசைஇலா வண்பயன் குன்றும் இசைஇலா

யாக்கை பொறுத்த நிலம்

திருக்குறள் - 239

தொடர்புடைய இடுகை

ஊதியம் பெற்ற உயிர்

குறிஇறையார்

2012-01-08T05:31:00.000-08:00

உன் நண்பனின் மீது அளவாக அன்பு வை

நாளையே அவன் உன் எதிரியாகலாம்!

உன் எதிரையை அளவாகவே வெறுத்துப் பழகு

நாளையே அவன் உன் உற்ற நண்பனாகலாம்!

என்பது அனுபவமொழி..

அளவுக்கு மீறினால் சிலநேரங்களில் மருந்தும் நஞ்சாவதுபோல

சிரிப்பு கூட சில நேரங்களில் அழுகைக்கும் காரணமாக அமைவதுண்டு..

இதோ ஒரு அகச்சான்று..

தலைவனைப் பிரிந்து வருந்தியிருக்கிறாள் தலைவி. தலைவனின்காலம் தாழ்த்துதலை எண்ணி மன வருத்தம் கொள்கிறாள் தோழி. இப்போது தோழிக்கு முன்புநடந்தவையெல்லாம் நினைவுக்கு வருகிறது..

தலைவியின் இந்த நிலைக்கு என்ன காரணம்?

அன்று தலைவனுடன் இவள் சிரித்து சிரித்துப் பேசியதுதானேஎன்று அவளுக்குத் தோன்றுகிறது..

சிரிப்பு எப்படி அழுகைக்கும் காரணமாக அமைகிறது என்று எண்ணி எண்ணி வியக்கிறாள் தோழி.

தலைமக்களின் இந்த நிலையை அந்நிலம் சார்ந்த அழகான காட்சிவழிவிளக்குகிறாள் தோழி..

முழந்தாழ் இரும்பிடிக் கயந்தலைக் குழவி

நறவுமலி பாக்கத்துக் குறமகள் ஈன்ற

குறிஇறைப் புதல்வரொடு மறுவந்து ஓடி

முன்நாள் இனியது ஆகி பின்நாள்

அவர் தினைப் புனம் மேய்ந்தாங்கு

பகை ஆகின்று அவர் நகைவிளையாட்டே

குறுந்தொகை -394

பாடியவர் - குறிஇறையார்.

(திருமணத்துக்கு இடைப்பட்டுக் காத்திருக்கும் தலைவியைஆற்றுவிக்கும் தோழி தலைவனின் பண்பை பழித்துக் கூறுவதாக இப்பாடல் அமைகிறது.)

யானைக்கன்றுகள் தம் தாயைவிட்டு குறவர்கள் வாழும் குறிஞ்சி நிலத்திலேயே தங்கிசிறுவர்களுடன் விளையாடியது.

அதே கன்றுகள் பின்னாளில் அப்புதல்வர்கள் உண்டற்குரிய தினைப்புனத்தைமேய்ந்தமைபோல..

தலைவி தலைவனுடன் கொண்ட நகைவிளையாடல் அவர் உடன் உள்ளபோது இனிமையுடையதாக உயிர்வாழத்துணையாகஇருந்தது.

அவரில்லாதபோது இன்பத்தை அழிப்பதாயிற்று என்று தோழி கூறினாள்.

குறியிறைப் புதல்வர் என்ற குறிப்பிட்டதால் இப்புலவர் குறியிறையார் என்றேபெயரும் பெற்றார்.

குறியிறை என்பதற்கு புதல்வரின் சிறிய தோள் என்று பொருள் உரைக்கப்படுகிறது.

குறவர்களின் கூரை, யானை புகாதவாறு குறிய இறைப்பைக் கொண்டதாக இருப்பதால்குறுகிய இறை என்பது குறியிறை என்றும் பொருள் கொள்ளமுடிகிறது

பாடல் வழியே..

நல்லவர் கெட்டவர் என்பதற்கான மதிப்பீடு காலத்தின் கையில் தான் உள்ளது மனிதர்களிடம் இல்லை என்னும் நுட்பம் உணர்த்தப்படுகிறது.
சிரிப்பே கூட சிலநேரங்களில் அழுகைக்கும் காரணமாக அமையலாம் என்ற வாழ்வியல் தத்துவம் நுவலப்படுகிறது.
குறிஇறை என்ற சொல்லே இப்பாடல் பாடிய புலவருக்கு பெயராக அமைந்தது என்ற கருத்தும் புலப்படுத்தப்படுகிறது.
யானைக்கன்றோடு தலைவனின் செயலை ஒப்பிட்டு உரைத்தமை பாடல் படித்த முடித்தபின்னும் மனதைவிட்டு நீங்காத காட்சியாக பதிந்துவிடுகிறது.

கோவேங்கைப் பெருங்கதவன்.

2012-01-07T04:58:00.001-08:00

சங்க இலக்கியங்கள் தமிழரின் நாட்குறிப்புகளாகவே விளங்குகின்றன. ஒவ்வொரு பாடலும் ஒவ்வொரு வகையில் படிப்போர் தம் வாழ்வில் ஒப்புநோக்கிக் கொள்ளத்தக்கதாகத் திகழ்வது வியப்பிற்குரியதாகவுள்ளது. சங்ககால மக்களின் வாழ்வியலில் இயற்கை பிரிக்கமுடியாத கூறாக உள்ளது உணர்வுகளுக்கு மேலும் அழகூட்டுவதாக உள்ளது..

இதோ ஒரு அகப்பாடல்..

வேங்கை மரத்தோடும், அருவியோடும் தம் வாழ்வை ஒப்பிட்டு உரைக்கிறாள் தலைவி..

இவளின் வாழ்வை நாம் நம் இன்றைய வாழ்வோடு ஒப்பிட்டு உணரத்தக்கதாகவுள்ளது.

திருமண நாள் குறிக்கப்பட்டு இடைப்பட்ட நாளில் தலைவிதலைவனைப் பிரிந்து வருந்தியிருக்கிறாள். அதனால் அவளைத் தோழி ஆற்றுவிக்கிறாள்.அப்போது தோழியிடம் தலைவி பேசுவதாக இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.

தோழி கேட்பாயாக..

சிறிய குன்றினிடையே வளர்ந்துள்ள பருத்த நீண்ட தாளினையுடைய வேங்கை மரத்தின்மலர்களையுடைய அசைகின்ற கொம்புகள், மலர் உதிர்ந்து தனித்திருக்குமாறு வீசி, கற்களைமோதி, ஒலித்து, விரைந்து வீழுகின்ற அருவி நிலத்தினை இடமாகக் கொண்டு ஊர்ந்துதிரியும் பாம்பு போல வீழ்கிறது.

இத்தகைய ஒன்றற்கு ஒன்று குறுக்கிடும் மலைகளையுடைய மலைநாடனோடகொண்ட எனது நட்பானது களவு என்னும் காலத்தில் பிரிவு என்னும் கேடின்றி இருந்தால்விரும்பத்தக்கதாகும்.

இதுவே எனது விருப்பம் என்கிறாள்.

	அம்ம வாழி தோழி நம்மொடு
	பிரிவின் றாயி னன்றுமற் றில்ல
	குறும்பொறைத் தடைஇய நெடுந்தாள் வேங்கைப்
	பூவுடை யலங்குசினை புலம்பத் தாக்கிக்
	கல்பொரு திரங்குங் கதழ்வீ ழருவி
	நிலங்கொள் பாம்பி னிழிதரும்
	விலங்குமலை நாடனொடு கலந்த நட்பே.

குறுந்தொகை-134

பாடல்வழியே..

· வேங்கை மரம் இன்புற்றுவளர்வதற்குக் காரணமான அருவியே அதன் கிளைகளில் உள்ள மலர்கள் உதிரவும் காரணமானது. அதுபோலதலைவனும் தலைவியும் இன்புறுவதற்குக் காரணமான களவானது (ஊரார் அறியாத தனிப்பட்டதலைமக்களின் கூட்டம்) தலைமக்களின் பிரிவுக்கும், ஊரார் தூற்றும் அலருக்கும்,தலைவியின் நலம் கெடுவதற்கும் காரணமானது.

· அருவி பாம்பு போலப்பிரிதொன்றாகத் தோன்றுதல் களவொழுக்கம் அயலாரால் தவறாக உணரப்பட்டு அலர் தூற்றக்காரணமானதோடு ஒப்புநோக்கத்தக்கதாகவுள்ளது.

· இப்பாடல் பாடிய புலவரின்பெயர் “கோவேங்கைப் பெருங்கதவன்“ என்பதாகும். இவர் இப்பாடலில் எடுத்தாண்ட வேங்கைமரத்தின் உவமை நயமே இவர் பெயர் தோன்றக் காரணமாயிருக்கக் கூடும். இவர் பாடியதாகஇந்த ஒரு பாடலே கிடைத்துள்ளது. இச்சூழலில் உவேசா அவர்கள் “கோவேங்கைப்பெருங்கதழ்வன். என்று உரைப்பதும் வேங்கை மரத்துடன் (கதழ்வீழ்) விரைந்துவீழும் அருவியின்பெயரையும் கருத்தில் கொண்டே இப்பெயர் இடப்பட்டிருக்கவேண்டும் என்று கருதத்தக்கதாகஉள்ளது.

பயணம் இது பந்தயமல்ல..

2012-01-06T06:33:00.005-08:00

சாலை விபத்துக்களைப் பார்க்கும்போது பதறும் மனசு. சாலைவிதிமுறைகளைப்பின்பற்றத் தவறுபவர்களைக் கண்டால் கோபம் கொள்கிறது...

ஒன்று மட்டும் தெளிவாய் தெரிகிறது..

இவர்களை நாம் திருத்த முடியாது நாம் நம்மைத் திருத்திக்கொள்வதுதான் ஒரே வழிஎன்று..

நேற்று நண்பர்களுடன் பேருந்தில் சென்றுகொண்டிருந்தேன்..

எங்களைக் கடந்து சென்ற ஊர்தியில் பின்னே...

“பயணம் இது பந்தயம் அல்ல“ என்று எழுதியிருந்தது.

என் நண்பரிடம் நான் சொன்னேன்..

எவ்வளவு அருமையாக விழிப்புணர்வளிக்கும்விதமாக எழுதியிருக்குன்னு பாருங்கஎன்றேன்..

அவர் சொன்னார்... உண்மைதான் ஆனால் அப்படி எழுதிவிட்டு அவன் ஏன் இவ்வளவு வேகமாகநம்மை முந்திக்கொண்டு பந்தயம் போலச் செல்கிறான் என்றார்..

இன்னொரு நண்பர்...

ஐயா இந்த விழிப்புணர்வு வாசகங்கள் எல்லாம் அவங்களுக்காக எழுதப்பட்டதல்ல..

பின்னால் வருபவர்களுக்கு மட்டுமே...

நம்மைப் போன்றவர்கள் பார்த்துப் படித்து விழிப்போடு நடந்துகொள்ளவேண்டும்என்பதற்குதான் எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்றார்.

கவிஞர் கண்ணதாசன் வாழ்வில் நடந்த நிகழ்வு தான் நினைவுக்கு வருகிறது..

அவர் ஒருமுறை விழாவுக்குச் செல்லும்போது காலதாமதமானதால் அவரின் ஓட்டுநர்விரைவாக ஊர்தியைச் செலுத்தினார். அப்போது கவிஞர் கேட்டார்...

ஏம்பா இவ்வளவு வேகமாப் போற என்று..

ஓட்டுநர் சொன்னார் ஐயா இவ்வளவு வேகமாச் சென்றால்தான் விழாவுக்கு சரியானநேரத்தில் கலந்துகொள்ளமுடியும் என்று..

அதற்கு கவிஞர்...

பத்து நிமிடம் காலதாமதமாகச் செல்லலாம்

பத்து வருடம் முன்னாடியே போயிடக்கூடாது..

அதனால் மெதுவாவே போ என்றாராம்..

தொடர்புடைய இடுகை

மனிதன் படைத்த விதி

சாலையைக் கடக்கும் பொழுதுகளில்

லன்டன் டங்க்!

2012-01-03T17:22:00.000-08:00

மொழி என்பது வெறும் தகவல் தொடர்பு சாதனம் மட்டும்தானா.?

ஒரு இனத்தின், பண்பாட்டின், அனுபவத்தின், அறிவின்குறியீடல்லவா மொழி...

அறிவின் மொழி என்று எதுவும் உள்ளதா?

மொழிகளில் ஏது ஏற்றத்தாழ்வு..

சில மொழிகளைப் பேசும் போது மட்டும் சிலர் பெருமிதம் கொள்வதுஏன்..?

சில மொழிகளைப் பேசும் போது மட்டும் மனம் வாடி தாழ்வுமனம்கொள்வது ஏன்?

நோயல்லவா இது..

'அம்மா ஆஷ்டுகுஷ்டி வந்து வேஷ்டியைத் தின்கிறது. அதை ஓஷ்டு ஓஷ்டு' என்று பேசினால் இது வடமொழியாகிவிடுமா?

ஏன் இருமொழிகளையும் ஏமாற்றி நம்மை நாமும் ஏமாற்றிக்கொள்ளவேண்டும்..

இதோ உணர்ச்சிக் கவிஞர் காசியானந்தன் அவர்களின் சிந்தனை ஒன்று..

காய்ச்சல் என்று சொல் ஜூரம் என்று சொல்லாதே

எலும்புருக்கி என்று சொல் சயரோகம்என்று சொல்லாதே

எனத் தமிழறிவூட்டி மறைமலையடிகள் முதல்பாவேந்தர், பாவாணர், பெருஞ்சித்திரனார் வரை உணர்ச்சியற்றதமிழ்மாடுகளுக்கு முறையான மேய்ச்சல் பழக்கினார்கள்.

இன்று..

தமிழ்நாட்டில் ஒருவகைக் கண்நோயை “மெட்ராஸ் ஐ“ என்கிறான். MadrasEye என்கிறானே இவனுக்கு ஏன் LondonTongue என்பதுதான் புரியவில்லை.

நோயைக் கூடத் தமிழில் சொல்லமுடியாத நோய் தமிழனை அழித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

இந்தநோய் உங்களுக்கு உள்ளதா?

தொடர்புடைய இடுகைகள்

ஐந்து நாக்கு மனிதர்

இப்படியும் ஆங்கிலம் பேசலாம்

ஊதியம் பெற்ற உயிர்

2012-01-02T06:22:00.000-08:00

நாம் செய்யும் எந்த ஒரு செயலுக்கும் ஊதியம் எதிர்பார்க்கிறோம்.
ஊதியம்..

உடலுக்குச் சேர்கிறதா?

உயிருக்குச் சேர்கிறதா?

உடலுக்குச் சேரும் ஊதியம் உடலோடு அழிந்துபோகிறது!

உயிருக்குச் சேரும் ஊதியம் அழியாது நிலைத்து நிற்கிறது!

உடல் விரும்பும் ஊதியம் உணவு!

உயிர் விரும்பும் ஊதியம் புகழ்!

உடல் தன்னை வளர்த்துக்கொள்ளவேண்டும் என்று சுயநலத்துடனேயே செயல்படுகிறதுஅதனால் காலவெள்ளத்தில் அழிந்துபோகிறது..

உயிர் புகழைத்தவிர வேறு எதையும் விரும்புவதில்லை அதனால் எத்தனை காலங்கள்ஆனாலும் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது..

ஈதல் இசைபட வாழ்தல் அது அல்லது

ஊதியம் இல்லை உயிர்க்கு

திருக்குறள் -231

வறியவர்க்கு ஈதல் வேண்டும் அதனால் புகழ் உண்டாக வாழவேண்டும். அப்புகழ்அல்லாமல் உயிர்க்கு ஊதியமானது வேறு எதுவுமில்லை என்கிறார் வள்ளுவர்.

இதோ உயிர் ஒன்று பெற்ற ஊதியம்..

The young will not wear it

Bangled women will not pluck it

Neither minstrel nor his singing women

will bend this stalk of jasmine

with the crook of a lute

to wear it in their hair

cattan of the big lance

who mastered men

with his manhood

in gone

why do you bloom now

jasmine

in this land of ollai

இளையோர் சூடார் ; வளையோர் கொய்யார் ;

நல்யாழ் மருப்பின் மெல்ல வாங்கிப்,

பாணன் சூடான் ; பாடினி அணியாள் ;

ஆண்மை தோன்ற ஆடவர்க் கடந்த

வல்வேற் சாத்தன் மாய்ந்த பின்றை

முல்லையும் பூத்தியோ, ஒல்லையூர் நாட்டே?

புறநானூறு 242.
பாடியவர்: குடவாயிற் தீரத்தனார்.
பாடப்பட்டோன்: ஒல்லையூர் கிழான் மகன் பெருஞ்சாத்தன்.
திணை: பொதுவியல். துறை: கையறுநிலை.

ஒல்லையூர் நாட்டு வள்ளல் சாத்தன் இறந்ததால் அவ்வூர் மக்கள் வருந்தியிருக்கின்றனர். முல்லை மலர் இயல்பாக மலர்ந்திருக்கிறது. அதைப் பார்க்கிறார் புலவர்,

முல்லையே!

இளைய வீரர்கள் சூடமாட்டார்கள்!

வளையல் அணிந்த இளமகளிரும் பறிக்கமாட்டார்கள்!

நல்ல யாழை வாசிக்கும் பாணனும் பறிக்கமாட்டான்!

பாடினியும் சூடிக்கொள்ள மாட்டாள்!

தன்னுடைய வீரம் வெளிப்படுமாறு வீரர் பலரையும் எதிர்நின்று கொன்றவன், வலிய வேலையுடைய சாத்தன், அவன் இறந்த பின்பு, இந்த ஒல்லையூர் நாட்டிலே முல்லையே நீயும் பூத்தனையே?

சாத்தன் இறந்தால் பகைவர் அகம் மலர்வர்!

முல்லை மலரே நீ ஏன் மலர்ந்தாய்?

என முல்லை மலரைப் பார்த்துப் புலம்புகிறார் இந்தப் புலவர்.
இந்த அழுகையிலும் அந்த அரசனின் புகழ் நிறைந்துள்ளது.

தொடர்புடைய இடுகை

முல்லையும் பூத்தியோ

புகழ் மலர்கள்

அரசனுக்கு விளங்காத பொருள்

2012-01-01T04:50:00.000-08:00

முன்னொரு காலத்தில் அரசன் ஒருவன் மாறுவேடத்தில் வயல்வெளியே சென்றுகொண்டிருந்தான்.

அங்கிருந்த வயலில் உழவு வேலை நடந்துகொண்டிருந்தது. அவ்வழியே மூன்று பெண்கள் வந்தனர்.

அவர்களில் ஒருத்தி “இந்த நிலம் முகத்துக்கு ஆகும் என்றாள்”

அடுத்தவள் “ இல்லை வாய்க்கு தான் ஆகும்” என்றாள்.

இருவரையும் மறுத்த மூன்றாமவள் “இது முகத்துக்கும் ஆகாது வாய்க்கும் ஆகாது பிள்ளைக்குத்தான் ஆகும் என்றாள்.

அரசன் எவ்வளவோ சிந்தித்தும் அவர்கள் பேசியதன் பொருள் அவனுக்கு விளங்கவே இல்லை.

தன் மாறுவேடத்தைக் கலைத்த அவன் அவர்கள் மூவரையும் அழைத்தான்.

நீங்கள் குறிப்பாகப் பேசியதன் பொருள் என்ன? விளக்கமாகச் சொல்லுங்கள் என்று கேட்டான்.

அவர்கள் தந்த விளக்கம்..

இந்த நிலம் முகத்துக்கு ஆகும் என்றது மஞ்சள் பயிரிடச் சிறந்த நிலம்

வாய்க்கு ஆகும் என்றது வெற்றிலை பயிரிடச் சிறந்த நிலம்

பிள்ளைக்கு ஆகும் என்றது தென்னை பயிரிடச் சிறந்த நிலம் என்ற விளக்கம் தந்தார்களாம்.

தேடி வந்த உணவு!

2011-12-30T10:00:00.000-08:00

பெண் சிங்கம் - என்னங்க இன்று காலை என்ன சாப்பிடலாம். இப்படி சும்மாவே உட்கார்ந்திருந்தா உணவு நாம இருக்கிற இடத்துக்கே வருமா?

ஆண் சிங்கம் - நீ எந்தக் காலத்துலடி இருக்க!
நான் இப்பதான் இணையத்துலபோய் ஒரு மான் முன் பதிவு செஞ்சுட்டு வந்திருக்கேன் இன்னும் சில மணித்துளிகளின் நாம் இருக்கும் இடத்துக்கே வந்திடும் பாரு..
(காணொளியில் பாருங்க சொன்ன மாதிரி வந்து சேர்ந்திடுச்சு)

இந்தக் காணொளியைப் பார்த்ததும் நினைவுக்கு வந்த கதை..

ஒருவன் காட்டு வழியே சென்றபோது இருட்டிவிட்டதாம். அங்கு ஒரு மரத்தில் இரவு தங்கிவிட்டுக் காலையில் வீட்டுக்குச் செல்லலாம் என்று காத்திருந்தானாம். அப்போது அந்த மரத்துக்கு அருகே வயதான நரி ஒன்று கால்களில் அடிபட்டு பாவமாகக் காட்சியளித்ததாம்.

இவனுக்கு மனதில் ஒரு கேள்வி எழுந்ததாம்.

இந்த உடல்நலம் குறைவான, நடக்கமுடியாத, வயதான நரிக்கு உணவு எப்படிக் கிடைக்கிறது. இது எப்படி உயிர்வாழ்கிறது என்பதைப் பார்க்க அவன் ஆவலாகக் காத்திருந்தானாம்.

அப்போது அந்த வழியாக புலி ஒன்று மான் ஒன்றை அடித்து தான் உண்டுவிட்டு மிச்சத்தை அங்கு விட்டுச் சென்றதாம்..

தவழ்ந்து தவழ்ந்து சென்ற நரி அந்த எஞ்சிய மானை உண்டு உயிர்வாழ்ந்ததாம்.

அதைக் கண்ட இவன் மனதில் மின்னல் வெட்டியது போல ஒரு உண்மை விளங்கியதாம்.
ஆம் அவன் அன்று அப்போது ஒரு முடிவெடு்த்தான்..

இவ்வளவு பாவப்பட்ட நரிக்கே இறைவன் படியளக்கிறான் என்றால்..
நாள்தோறும் தவறாமல் வழிபடும் என்னை இறைவன் விட்டுவிடுவானா என்ன?

இனிமேல் நானும் உழைக்கப்போவதில்லை என்று முடிவெடுத்தான்.

ஒருசில வாரங்களுக்கு மேல் வீட்டில் உழைக்காமல் உணவில்லை என்று விரட்டிவிட்டுவிட்டார்களாம்.. கோயிலுக்குச் சென்று அங்கு தரும் உணவுப்பொருள்களை உண்டு சிலகாலம் உயிர்வாழ்ந்தான்..

ஒரு சூழலில்.. கைகால் நல்லாயிருந்தும் உழைக்கத்தயாராக இல்லாத இவனுக்கு எதற்கு உணவுதரவேண்டும் என்று எல்லோரும் சிந்திக்க ஆரம்பித்துவிட்டனர்..

யாரும் உணவு தரவில்லை..

வயிறு பசியால் வாட... உடலைவிட்டு உயிர் போகும் சூழலில் இறைவனிடம் மனமுருக வேண்டினான்.

இறைவா உன்னையே நம்பினேனே என்னை இப்படிக் கைவிட்டுவிட்டாயே என்று...

திடீரென கண்முன்தோன்றிய கடவுள்.....

“முட்டாளே... நீ பார்த்த காட்சியில் நீ முன்னுதாரணமாகக் கொள்ளவேண்டியது நரியை அல்ல.. புலியை என்று சொல்லி மறைந்தாராம்.”

அந்தக் கதையைப் படித்தவுடன் நினைவுக்கு வந்தது வள்ளுவரின் குறள் தான்..

கான முயல் எய்த அம்பினில், யானை

பிழைத்த வேல் ஏந்தல் இனிது.

(குறள் 772)

(காட்டில் ஓடும் முயலை நோக்கிக் குறிதவறாமல் எய்த அம்பை ஏந்துதலைவிட..

வெட்ட வெளியில் நின்ற யானை மேல் எறிந்து தவறிய வேலை ஏந்துதல் சிறந்தது)

வகுப்பில் மாணவர்களிடம் இந்தக் குறளைச் சொல்லி நீங்கள் இவர்களில் யார்போல வாழ ஆசைப்படுகிறீர்கள் என்று நான் கேட்பதுண்டு...

அவர்களில் பலரும் முயல் எய்தவன் போல என்பார்கள்..
ஏன் என்றால் அவனாவது வெறுங்கையோடு வராமல் ஏதாவது பிடித்துவந்தான் என்பார்கள்..

இலக்கு பற்றி கவலைப்படாத மதிப்பெண் மட்டுமே வாங்க எண்ணும் புதிய தலைமுறையிடமிருந்து இப்படியொரு பதில் வந்ததில் பெரிய வியப்பொன்றும் இல்லை.

இருந்தாலும்..

இன்னும் பல மாணவர்கள் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள் யானை எய்தவன் போல பெரிய இலக்குகளுடன் வெறுங்கையோடு.....

வேறென்ன வேண்டும்..?

2011-12-29T16:56:00.000-08:00

நிறைவே அடையாத மனம் கொண்டவர்கள் நாம்.

ஆனால் சில சூழல்களில் மட்டும் நம் மனம்..

அடப் போங்கடா!!

இதைவிட வேறு என்னடா வேண்டும்?

என்று கேட்கும்..

ஒரு மனிதனின் மகிழ்ச்சியின் அளவுகோள் பணத்தில் தான் அடங்கியுள்ளதா என்ன..?

இதோ பாண்டியன் அறிவுடை நம்பி என்னும் மன்னன் சொல்கிறான்..

Even when a man has earned much

of whatever can be earned

shared it with many

even when he is master of great estates

if he does not have

children

who patter on their little feet

stretch tiny hands

scatter toch

grub with mouths

and grab with fingers

smear rice and ghee

all over their bodies

and over come reason with love

all his days

have come to nothing

படைப்புப்பல படைத்துப் பலரோடு உண்ணும்

உடைப்பெரும் செல்வர் ஆயினும், இடைப்படக்

குறுகுறு நடந்து, சிறு கை நீட்டி,
இட்டும் தொட்டும், கவ்வியும் துழந்தும்
நெய்யுடை அடிசில் மெய்ப்பட விதிர்த்தும்
மயக்குறு மக்களை இல்லோர்க்குப்
பயக்குறை இல்லைத் தாம் வாழும்நாளே

(புறம் : 188)

பலசுவைமிக்க உணவுகளைப் படைத்துப் பலரோடும் அமர்ந்து உண்ணும்

‘உடைமை‘ எனப்படும் பெரும்செல்வம் பெற்றவராயினும் என்ன?
மெல்ல மெல்ல,

குறு குறு என நடந்து சென்று,

தம் அழகிய சிறிய கையை நீட்டி,

உண்கலத்து நெய்யுடைச் சோற்றில் இட்டும்
அக்கையாலேயே, பெற்றோரைக் கட்டிக் கொண்டும்,

வாயால் கவ்வியும்,

கையால் துழாவியும்,

தன் உடல் முழுவதும் சிதறியும்,
அக்குறும்புகளால் பெற்றோரை மயக்கி இன்பம் கொடுக்கும்
புதல்வர்கள் இல்லாதவர்களது வாழ்நாள் பயனற்றதே என்று..

தொடர்புடைய இடுகை

700 கோடி கறுப்புப்பணம்

எதிர்பாராத பதில்கள்

2011-12-29T03:30:00.000-08:00

எங்கோ எப்போதோ...

படித்த, கேட்ட மனதைவிட்ட நீங்காத நகைச்சுவைகள் சில..

நகைச்சுவை -1

ஆசிரியர் – இன்றுஏதாவது நன்மை செய்தாயா?

மாணவர் – இன்றுஇரண்டு நன்மைகள் செய்தேன் ஐயா.

ஆசிரியர் – என்னசெய்தாய்?

மாணவர் –முதலில் தண்ணீரில் சிக்கி உயிருக்குப் போராடிக்கொண்டிருந்த பறவை ஒன்றைக்காப்பாற்றினேன்.

ஆசிரியர்- அட! பரவாயில்லையே பாராட்டுக்கள். இன்னொரு நன்மை என்ன?

மாணவர் –அந்தப் பறவையைப் பசியோடு காத்திருந்த எங்கள் வீட்டு நாயிடம் தந்துவிட்டேன்..

ஆசிரியர் - !!!

--------0OO0------------------0OO0------------------0OO0------------------0OO0----------

நகைச்சுவை -2

மேடையில் ஒரு பாடகர் இரசித்து இரசித்து பாடல் பாடிக்கொண்டிருக்கிறார்..

முன் வரிசையில் ஒரு பையன் அவரைப் பார்த்துக் கொண்டே அழுதுகொண்டிருக்கிறான்..

அவரும் அவனைப் பார்த்துக்கொண்டே சத்தமாகப் பாடிக்கொண்டிருக்கிறார்.

அவரைப் பார்த்து பார்த்து அவன் அழுகை அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. ஒருநிலையில் மனம நொந்த அவர் கீழிறங்கி வந்து அவனிடம் ஏம்பா அழுதிட்டே இருக்க? உனக்குஎன்ன பிரச்சனை என்று கேட்டார்.

அதற்கு அந்தப் பையன்...

உங்களை மாதிரியே தான் எங்கள் வீட்டில் ஆடும் சாவதற்கு முன்னால் கத்திக்கொண்டேஇருந்தது என்றான்.

திரு திரு வென விழித்தார் பாடகர்.

--------0OO0------------------0OO0------------------0OO0------------------0OO0----------

நகைச்சுவை -3

மாணவர் – ஐயாசும்மா திட்டாதீங்க.. நான் 4 இலட்சம் கொடுத்துதான் இந்த சீட்டையே வாங்கினேன்.

ஆசிரியர் – தம்பிநீ ரொம்ப பேசாத 14 இலட்சம் கொடு்த்துதான் நான் இந்த வேலைக்கே வந்திருக்கேன்.

மாணவர் - !!

--------0OO0------------------0OO0------------------0OO0------------------0OO0----------

நகைச்சுவை -4

கணவனும் மனைவியும் மிகவும்கஞ்சத்தனமானவர்களாம். எச்சில் கையால் காக்கை கூட விரட்ட மாட்டார்களாம்.அவர்களுக்கு விமானத்தில செல்லவேண்டும் என்று ஆசைமட்டும் இருந்ததாம். அவர்களின்குடும்ப நண்பர் ஒருவர் விமானத்துறையில் இருந்தால் அவரிடம் சென்று கேட்டார்களாம்.அவரும் சரி 2000 ரூபாயாகும் என்றாராம். இவர்களா தருவார்கள்.. அவ்வளவு பணமெல்லாம்எங்களிடம் இல்லை என்றார்களாம் அவர்கள்.

இவர்களைப் பற்றி நன்கு அறிந்த அந்தநண்பர்..

ஒரு வழி சொன்னாராம்..

சரி உங்களைப் பற்றி நன்றாகவே எனக்குத் தெரியும்.உங்களுக்காக ஒரு வாய்ப்புதருகிறேன். உங்களை இலவசமாகவே விமானத்தில் அழைத்துச் செல்கிறேன். ஆனால் ஒருவிதிமுறை..

நான் எப்படி விமானத்தை ஓட்டினாலும்

நீங்கள் சத்தமே போடக்கூடாது என்றாராம்.

அவர்களும் இப்படியொரு வாய்ப்புக்கு மகிழ்ச்சியடைந்து

விமானத்தில்சென்றார்களாம்.

விமானம் மேலும் கீழும் குறுக்கும் நெடுக்குமாக மிக விரைவாகச் சென்றது...

எந்தச்சூழலிலும் கணவனும் மனைவியும் சத்தமே போடவில்லை.

வியந்துபோன அந்த விமான ஓட்டி முதலில் இறங்கி வந்த தன் நண்பரின் மனைவியிடம்கேட்டாராம் எப்படி உங்களால் சத்தமே போடாமல் இருக்கமுடிந்தது என்று.

அதற்கு அந்தப் பெண்மணி சொன்னாராம்..

மிகவும் பயமாகத் தான் இருந்தது.

சத்தம் போடுவது போல ஒரு சூழல் வந்தது அப்போது கூட நான் சத்தமே போடவில்லைஎன்றாராம்.

எப்போது என்று அந்த நண்பர் கேட்க..

இந்தப் பெண்மணி சொன்னாராம்...

என் கணவர் விமானத்திலிருந்து கீழே விழுந்தபோது என்று..

--------0OO0------------------0OO0------------------0OO0------------------0OO0----------

“ழ“ படும் பாடு..

2011-12-28T06:59:00.000-08:00

44 மணித்துளிகள் ஓடும் இந்தக் காணொளி சொல்லும் செய்தி..

வியாழக் கிழமை

ஏழைக் கிழவன்

வாழைப் பழத் தோல் வழுக்கி

கீழே விழுந்தான்

என்ற இந்தத் தொடரில் “ழ“ என்ற எழுத்து இன்றைய தலைமுறையினர் நாவில் தற்கொலைசெய்துகொள்ளும் அரிய காட்சியே இக்காணொளி

(இணையத்தில் உலவும்போது யுடுப்பில் கிடைத்த இந்தக் காணொளியை வெட்டி இங்குபதிவேற்றியுள்ளேன். பதிவேற்றம் செய்த நண்பர்ளுக்கு நன்றிகளைத்தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.)

கொலைபேசி!

2011-12-27T16:52:00.003-08:00

சில நேரங்களில்

நம் கையில்

பலநேரங்களில்

நாம் அதன் கையில்!

சில நேரங்களில்

பாதையாகிறது

பல நேரங்களில்

போதையாகிறது!

சில நேரங்களில்

பொழுதுபோக்காகிறது

பலநேரங்களில்

பொழுதுகளைத் தின்றுவிடுகிறது!

சில நேரங்களில்

தூரம் குறைக்கிறது

பலநேரங்களில்

நாயாய் குரைக்கிறது!

சில நேரங்களில்

உயிர் காக்கிறது

பலநேரங்களில்

உயிர் பறிக்கிறது!

காலந்தோறும் ஏதோவொரு கருவியோடுதான் நாம் வாழ்ந்துவந்திருக்கிறோம்..

கல்....வில்..வேல்.. என இதன் பட்டியல் பெரியது..

இருந்தாலும்

இக்கருவிகள் எல்லாம் நமக்குத்தான் அடிமையாக இருந்தன

இந்தக் கருவிகளுக்கு நாம் என்றும் அடிமையாக இருந்ததில்லை!

ஆனால் இந்த அலைபேசியோ இதுவரை வந்த வானொலி, தொலைக்காட்சி,கணினி, இணையம் என எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கி மனிதனின் மந்திரக்கோலாக, இன்னொரு கையாக, இன்றைய உலகில் உலா வருகிறது.

அதனால் மனிதனைப் பல நிலைகளில் அடிமைப்படுத்தி வருகிறது.

சிலரின் கைகளைவிட்டு

சிலரின் கண்களைவிட்டு

சிலரின் காதுகளைவிட்டு

இந்த அலைபேசியை இன்று பிரிக்கமுடிவதில்லை.

சிலர் அலைபேசியில் குறுந்தகவலுக்காக தட்டச்சிடும் வேகத்தைப் பார்த்தால் இவர்களெல்லாம் கணினி மையங்களில் தட்டச்சு செய்தாவது பிழைத்துக்கொள்வார்கள் என்று தான் தோன்றுகிறது.

சிலர் அலைபேசியில் தான் காலை முகம் பார்க்கிறார்கள். முகநூல் மட்டுமே இவர்களது முதல் உலகமாக இருக்கிறது..

சிலர் கூகுள்+, சிலர் டுவைட்டர், சிலர் வலைப்பதிவு..

என ஏதோ ஒரு நிலையில் அலைபேசியின் அடிமைகளாகவேதான் இன்றைய சூழலில் நாம் வாழ்கிறோம்.

சிலருக்கு மட்டுமே இந்த அலைபேசி அடிமையாக இருக்கிறது.

எல்லா தொழில்நுட்பங்களையும் உள்ளடக்கிய

இந்த அலைபேசி

நம் அறிவுத்திறனையும், மானத்தையும், உயிரையும் தான்

உள்ளடக்கி வைத்திருக்கிறது என்பது புரிந்தால்..

அறிவியலின் குழந்தையான அலைபேசிக்கு கொலைபேசி என்று

இன்னொரு பெயரி்டும் தேவை வந்திருக்காது.

தொடர்புடைய இடுகைகள்

சங்க காலத் தொழில்நுடபம்

சாலையைக் கடக்கும் பொழுதுகளில்